बेचिराख

स्वतः जळून,तुला उजळताना पाहिले

होऊन बेचिराख मी,स्वतःला विझताना पाहिले 

आवाज

झाडावरून खाली पडताना

फुलाचा आवाज न व्हावा
आयुष्याचा अंतिम क्षण
अगदी तसाच असावा

अंगार

मोडून पडलो आहे

पण संपलेलो नाही
जरी राख झालो आहे
तरी अंगार विझलेला नाही

आकार

माझ्या वेदनेला

मी हुंकार दिला
शब्दांच्या साथीने
कवितेला आकार दिला

स्वागत

दिनकर गेला अस्ताला

आपले तेज आवरून
चंद्राने केले स्वागत माझे
आपले चांदणे पसरून

झिरपणे

वाचलेले काही आजकल लक्षात राहत नाही
शब्द शिरती मनात, पण त्यांचे झिरपणे मात्र होत नाही

ओढ

धुक्यात हरवली वाट

पुढचे काहीच दिसेना
पावलांना ओढ वाटेची
परतीची आस वाटेना